Έλεγχος ακοής σε νεογέννητα


Έλεγχος ακοής σε νεογέννητα

Κάθε νεογέννητο παραπέμπεται σε γενικές εξετάσεις στο διάστημα 4 έως 48 ωρών από τη γέννησή του. Μία από αυτές είναι και η εξέταση της ακοής. Σκοπός της συγκεκριμένης εξέτασης είναι η όσο πιο πρώιμη διάγνωση διαταραχών της ακουστικής ικανότητας του βρέφους οι οποίες είναι παρούσες στη γέννηση.

Η εξέταση αυτή πραγματοποιείται με τη βοήθεια μιας ειδικής συσκευής. Ένας μικρός καθετήρας μπαίνει στον ακουστικό πόρο και παράγει ακουστικά ερεθίσματα. Μετά οι ωτοακουστικές εκπομπές παραγόμενες από τον κοχλία του αυτιού μετρώνται με ένα μικρόφωνο. Η εξέταση αυτή είναι ανώδυνη, γρήγορη και αποτελεσματική, και οι γονείς μπορούν να είναι μαζί με τα βρέφη κατά τη διάρκειά της.

Εάν από το τεστ προκύψει κάποιο μη φυσιολογικό εύρημα, είναι αναγκαίες μία ή περισσότερες περαιτέρω εξειδικευμένες εξετάσεις. Ωστόσο, κάποιο μη φυσιολογικό πρώτο αποτέλεσμα της εξέτασης δε θα σημαίνει οπωσδήποτε ότι υπάρχει εκ πραγμάτων κάποιο πρόβλημα ακοής. Οι ακόλουθοι παράγοντες, όπως ο θόρυβος ή κινητικότητα του μωρού τη στιγμή της εξέτασης, μπορούν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα του τεστ.
Τα παλαιά χρόνια οι γονείς είχαν την δυνατότητα να ενημερωθούν σχετικά με προβλήματα ακοής των παιδιών τους μόνο αφού αυτά κλείνανε 2-3 έτη ζωής. Αυτό ως αποτέλεσμα είχε ότι τα προβλήματα της φυσιολογικής ανάπτυξης της ακοής και της ομιλίας να έχουν ήδη προχωρήσει.

Με τον ερχομό των εξετάσεων πρώιμης διάγνωσης ωτοακουστικών προβλημάτων, ο έλεγχος της ακουστικής ικανότητας του παιδιού μπορεί να πραγματοποιηθεί κατά τις πρώτες 2-3 εβδομάδες της ζωής του, προσφέροντας τη δυνατότητα για άμεση και γρήγορη αντιμετώπιση, θεραπεία και μέτρα υποστήριξης της ακοής του βρέφους για διασφάλιση ομαλής και φυσιολογικής του ανάπτυξη.

Είναι ιδιαίτερης σημασίας ο έλεγχος για τυχόν απώλεια ακοής στα νεογέννητα. Όταν τα νεογνά έχουν απώλεια ακοής και η διάγνωση γίνεται έγκαιρα, μια αποτελεσματική παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη μιας φυσιολογικής ή σχεδόν φυσιολογικής ομιλίας, στη γλώσσα και στην απόκτηση ενός ορόσημου ακοής.

  • Περίπου 3 με 6 από τα 1000 νεογέννητα έχουν βαριά προβλήματα ακοής.
  • Πάνω από το 95% των νεογέννητων που γεννιούνται κουφά έχουν γονείς με φυσιολογική ακοή.
  • Η απώλεια ακοής είναι αόρατη: δε φαίνεται μόνο με έλεγχο των αυτιών του νεογέννητου.
  • Τα περισσότερα νεογνά που έχουν απώλεια ακοής δεν έχουν κάποιο φανερό σύμπτωμα.

Οποιοδήποτε βρέφος με φυσιολογική ακοή πρέπει να είναι σε θέση να κάνει τα εξής πράγματα:

Γύρω στην ηλικία 2 μηνών:

  • Να τρομάζει με τους δυνατούς ήχους
  • Να ηρεμεί με τις γνώριμες φωνές
  • Να κάνει επιφωνήματα όπως «ο»

Γύρω στην ηλικία 4 μηνών:

  • Να ψάχνει τις πηγές που παράγουν ήχους
  • Να αρχίσει να «φλυαρεί»
  • Να αρχίσει να τσιρίζει και να καγχάζει

Γύρω στην ηλικία 6 μηνών:

  • Να γυρίζει το κεφάλι προς την πλευρά των δυνατών ήχων
  • Να αρχίσει να μιμείται τους ήχους της ομιλίας των άλλων
  • Να λέει λέξεις όπως «μπα-μπα»

Γύρω στην ηλικία 9 μηνών:

  • Να μιμείται τους ήχους της ομιλίας
  • Να καταλαβαίνει τις εκφωνήσεις όχι και γεια
  • Να γυρίζει το κεφάλι προς τους απαλούς, ήρεμους ήχους

Γύρω στην ηλικία του ενός έτους:

  • Να χρησιμοποιεί σωστά τις λέξεις μαμά ή μπαμπά
  • Να δίνει τα παιχνίδια του όταν του το ζητάνε
  • Να αντιδράει στα τραγούδια και στη μουσική

Δημοφιλέστερα άρθρα